Forensische geneeskunde 

De forensisch arts onderzoekt de doodsoorzaak van overleden personen als  

•   een overleden persoon geen (huis)arts heeft of dit niet bekend is; 
• de behandelend arts van de overleden personen denkt dat het overlijden geen natuurlijke oorzaak heeft.  

De forensisch arts onderzoekt de aard en omstandigheden van het overlijden. Hij doet dit vaak samen met de politie en/of het team forensische opsporing. 

Euthanasie is een bijzondere vorm van niet-natuurlijk overlijden. De forensisch arts onderzoekt of de euthanaserend arts voldaan heeft aan de wettelijk vastgestelde procedure. Hij zorgt voor afhandeling van de benodigde formulieren. 

Dit houdt in 

• Medische zorg in breedste zin van het woord: uitzetten medicatie, wondverzorging, psychiatrische beoordelingen, verslavingszorg, beoordelen lichamelijke klachten; 
• Medische adviezen aan politie en/of justitie met betrekking tot de medische zorg; advies over medicatie, dieet, andere specifieke zaken 
• Navraag/terugkoppeling eigen behandelaren 

Inschakelen van hulpverleners indien noodzakelijk zoals doorverwijzing SEH, inschakelen GGZ crisisdienst en meldpunt zorg en overlast. 

De politie schakelt de forensisch arts in voor de afname van bloed in het kader van Artikel 8 wegenverkeerswet (WVW) of wet middelenonderzoek geweldplegers. Het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) bepaalt vervolgens of er stoffen in het bloed aanwezig zijn die de rijvaardigheid negatief kunnen beïnvloeden. De bloedafname gebeurt alleen wanneer   de betrokkene toestemming geeft. 

Voor het bepalen van een DNA-profiel wordt meestal wangslijmvlies afgenomen. Meestal doet een medewerker van politie dit die hiervoor is opgeleid. Indien de verdachte DNA-afname door deze persoon weigert, wordt de forensisch arts ingeschakeld. 

Het komt regelmatig voor dat justitie een uitspraak wil over de ‘insluitingsgeschiktheid’ of ‘verhoorgeschiktheid’ van een verdachte. De forensisch arts zal de verdachte beoordelen en aan de hand van de uitkomst van dit onderzoek een advies uitbrengen aan justitie.  

Bij aangifte van een geweldsmisdrijf start de politie meestal een forensisch onderzoek. De forensisch arts kan daarvoor een letselrapportage opmaken. Dit kan tijdens de aangifte maar ook enkele dagen later. De forensisch arts vraagt hierbij ook informatie van de arts die het letsel heeft behandeld. 

Een nauwkeurige letselrapportage voorkomt later onduidelijkheid over de aard, ernst en het herstel van het opgelopen letsel. In zeldzame gevallen voert een forensisch arts een letselonderzoek uit op verzoek van een particuliere opdrachtgever.